Geschiedenis
In het voorjaar van 1980 is een achttal jongelui begonnen om hun boot langs de oever van de grindplas te leggen.
Daarna werd toestemming gevraagd en verkregen om, tegen een zeer geringe vergoeding, een clubje te beginnen.
Veel zeilers waren hier blij mee, nu hoefde de drukke maas niet meer te worden bevaren om op de grindplas te komen.
Ook was het een enorme tijdsbesparing; nu kon men ook na werktijd even gaan varen.
Het resultaat was dat aan het eind van het seizoen 25 boten bij de club waren. Er werd besloten een vereniging op te richten. De naam werd “Jollenhaven de Waolenwiert” en in december 1980 werd de vereniging rechtsgeldig.
Rond de huisvesting kwamen problemen toen de provincie de grond rondom de plas ging privatiseren. De verenigingen moesten weg. Uiteindelijk is de Waolenwiert in 1984 terecht gekomen bij de jachthaven, waar we sindsdien een stuk grond huren. De vereniging is inmiddels uitgegroeid tot meer dan 100 boten.
Tweemaal per jaar wordt een algemene ledenvergadering gehouden. Omdat zeilen een overwegend zomerse aangelegenheid is, wordt er af en toe ook in de
winterperiode iets georganiseerd om de onderlinge kontakten levendig te houden.
Er worden door verschillende commissies activiteiten georganiseerd. Zo organiseert de sportcommissie een zevental zeilwedstrijden, verspreid over het seizoen, waaronder de snertcup en de 40+wedstrijd, een spelletjesdag en zeillessen voor de jeugd en volwassenen. De terreincommissie zorgt voor het onderhoud van het terrein, en twee keer per jaar, aan het begin en ter afsluiting van het seizoen, helpen alle leden om het terrein op te ruimen en klaar te maken voor ofwel het zeilseizoen, ofwel de winter. Ook onderhoudt de terreincommissie het clubgebouw.
Twee keer per jaar komt het clubblad De Gijper uit. Hierdoor worden de leden van de vereniging op de hoogte gehouden over het reilen en (vooral) zeilen van de vereniging.
U ziet: het gehele jaar door zijn er allerlei activiteiten, waaraan ook u uw steentje kunt bijdragen.
|
Een korte digitale rondleiding
Dit is ons clubhuis, ook wel “de keet” genoemd. Er is een
keukentje, twee kleedlokalen, toiletten, een hok om de zeilen op te bergen, en
er staan ook drie bankjes.
Dit is het uitzicht vanuit de keet, over het water.
Dit is de rechterkant van het terrein waar de boten liggen.
In de winter ziet datzelfde terrein er iets anders uit... niet voor niks kunnen
de boten in de winter niet op het terrein blijven liggen.
Vanaf de parkeerplaats heb je prachtig uitzicht over een klein
baaitje aan de zuidkant van de grindplas.
|